Narowy

Czym są narowy? Czy można je wyeliminować?

Narowy to złe zachowania konia, które niekontrolowane mogą przyczynić się do samookaleczenia zwierzęcia bądź wyrządzania krzywy jeźdźcy. Narów powstaje wskutek niekorzystnych warunków zewnętrznych, w jakich wychowuje się koń. Jeśli jest zwierzęciem zestresowanym, nieotoczonym odpowiednią opieką albo często ulega wypadkom, może mieć skłonność do zachowań stanowiących zagrożenie dla niego oraz otaczających go ludzi. Narowy obniżają wartość użytkową zwierzęcia, dlatego w miarę możliwości należy dążyć do ich wyeliminowania.

Narowy wyłącznie u koni chowanych?

Uważa się, że narowy pojawiają się wyłącznie u koni chowanych, które żyją w zamknięciu, pod kontrolą ludzi i stawia się im określone cele wychowawcze. Narów nie jest cechą koni żyjących wolno, które to dorastają w warunkach naturalnych.

Najczęstsze narowy u koni

Nie wszystkie złe zachowania u koni można włożyć do jednego worka. Część z nich może spowodować niewielki uszczerbek na zdrowiu zwierzęcia, inne stanowią ogromne zagrożenie dla samych zwierząt i ich właścicieli.

Za narów uznaje się niekiedy:

  • Obgryzanie – koń obgryza wszystko co popadnie, przez co niszczy nie tylko przedmioty (np. elementy ogrodzenia), ale też zęby.
  • Tkanie – przejawia się intensywnym wymachiwaniem głową na boki. Niby nic niebezpiecznego, ale koń może uderzyć głową w ścianę, nie jest też skoncentrowany na wykonywanych zadaniach. Tkanie można wyeliminować zakładając zwierzęciu specjalną kratkę.
  • Grzebanie (kopanie w ziemi) – koń raz po raz uderza nogą o podłoże, wydobywa się przy tym irytujący dźwięk. Koń obrzuca ziemią czy błotem siebie i wszystkich dookoła.

Narowem jest:

  • Stawanie dęba – koń nagle staje na tylnych nogach i w razie wystąpienia przeciążenia może przewrócić się na grzbiet. Takie zachowanie może być fatalne w skutkach nie tylko dla konia, ale też osoby, która na nim siedzi. Jeździec powinien umieć odpowiednio zachować się w takiej sytuacji. Warto dodać, że stawanie dęba nie jest narowem, jeśli zwierzę robi to na komendę.
  • Wierzganie – wierzganie konia również może być niebezpieczne dla jeźdźcy, któremu podczas takich wygibasów trudno usiedzieć w siodle. Wierzganie to nagłe wyrzucanie tylnych nóg do góry.
  • Ponoszenie – koń zupełnie nie słucha jeźdźcy, pędzi przed siebie i lekceważy wszelkie komendy. Jeździec przez długi czas nie może zapanować nad zwierzęciem, często też spada z pędzącego konia, co jest bardzo niebezpieczne.
,